آشنایی با یکی از زبان‌های بین‌المللی در عصر حاضر از اساسی‌ترین کارهایی است که هر کسی نیازمند آن می‌باشد. کودکان با توجه به توانایی‌هایشان در یادگیری توان یادگیری این مهارت را دارند. به نظر شما از چه سنی می‌توان این کار را انجام داد. عدد گزینه مورد نظر خود را، تا پایان بهمن ماه به سامانه پیام کوتاه دنیای کودک به شماره 30007650002505 ارسال کنید.

1-      از 3 سالگی

2 -     از 12 سالگی

      3 - از دوره دبیرستان

---

نسخه چاپی

---

مداد رنگی

آموزش کودکان را چگونه تعریف می‌کنیم؟ از چه سنی و با چه چیزهایی می‌توان کودک خود را آموزش دهیم؟ تعدادی از مردم آموزش کودکان را یادگیری خواندن و نوشتن می‌پندارند و تعدادی درست کردن پازل را بخشی از آموزش کودکان تصور می‌کنند. درست است این موارد نیز بخشی از آموزش را شامل می‌شود اما همه آن چیزی نیست که در آموزش کودکان به دنبال آن هستیم. یک کودک تمامی مهارت‌هایی که در زندگی آینده خود نیاز دارد را از طریق آموزش‌های لازم و بوسیله ابزارهای مورد نیاز کسب می‌‌کند.

 

آنچه که باید برای کودک انجام دهیم، کمک به تکامل توانایی‌های او در بخش‌های مختلف از جمله: ...

متن کامل

---

نکاتی کوچک برای مراقبت بهتر از کودک

(بخش پایانی)
دکتر نسرین براهنی  متخصص کودکان و نوزادان

لباس پوشاندن و وسایل خواب نوزاد

 

در طول چند هفته اول تولد، نوزادان نمی‌توانند دمای بدن خود را بخوبی تنظیم کنند، به همین دلیل این نکته حائز اهمیت است که آن‌ها را بیش از حد گرم یا سرد نکنید. در این مرحله نوزاد شما باید یک لایه بیشتراز شما لباس بپوشد مگر این‌که هوا بسیار گرم باشد. یک زیرپیراهن، سرهم و ژاکت برای داخل خانه کافی است. بسته به دمای اتاق ممکن است بخواهید که پتو یا شال کتانی مشبکی دور او بپیچید. در داخل خانه هرگز نباید کلاه بگذارید.

 

به تدریج نوزاد شما کنترل بیشتری بر دمای بدنش پیدا خواهد کرد و بنابراین پوشاندن او به روش فوق ضرورت نخواهد داشت. در خارج از خانه و در هوای سرد مطمئن شوید که سر، دست‌ها و پاهای او را بخوبی پوشانده‌اید چرا که بخش زیادی از گرمای بدن بخصوص از طریق سر از دست می‌رود.

 

لباس‌های کتانی بهترین انتخاب هستند چرا که گرما را تامین کرده و امکان تبادل هوا را فراهم می‌سازد. لباس‌های پشمی مانند ژاکت و کلاه ممکن است برای پوست بسیار حساس کودک بیش از حد زبر باشند. لباس‌هایی که از الیاف مصنوعی درست شده‌اند امکان تبادل هوا را کاهش می‌دهند و لذا می‌توانند موجب تعریق کودک در هوای گرم شده و در هوای سرد، گرما را کمتر نگه دارند.

متن کامل

---

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

در سوال ماه قبل(دی‌ماه) که در مورد جدا کردن اتاق خواب کودکان پرسیده شده بود، پاسخ دهندگان به ترتیب زیر بر حسب درصد(شکل روبرو) پاسخ داده‌اند.

1-      بعد از 4 ماهگی  = 41%

2-      بعد از 2 سالگی  = 45.5%

      3- بعد از 5 سالگی  = 13.5%

---

نسخه چاپی

---

" ای وای " بگم یا ... ؟

دکتر سعید اکبری حقیقت

روان پزشک -   روان درمانگر  

چقدر این کلمه را در مقابل مسائل فرزندان خود به کار می‌برید؟ در قبال چه مسائلی خود را درمانده و سردرگم احساس می‌کنید؟ در مقابل مسائل پیش آمده در تعامل با فرزندان خود چه راه‌کارهایی را به کار می‌برید؟ و چگونه این شرایط را مدیریت می‌کنید؟ اگر با مهارت حل مسئله آشنا باشید کارآمدترین پاسخ را نسبت به این شرایط خواهید داشت.

 

حال می‌پرسید حل مسئله چیست؟ حل مسئله یک فرایند شناختی – رفتاری است که توسط خود فرد هدایت شده و فرد سعی می‌کند با کمک آن راه‌حل‌های موثر و سازگارانه‌ای برای مقابله با مسایل روزمره زندگی خود پیدا کند. از مسایل مهم روزمره زندگی والدین، مسایل مرتبط با فرزندان و تربیت آنان است.

 

معمولا زمانی که والدین با یک مسئله روبرو بوده و استفاده از پاسخ‌ها و راه‌های سازگارانه‌ قبلی آنان راهگشا نباشد، مثل شرایطی که به مانع برخورد کرده باشند، با مسئله تازه ای مواجه شده، شرایط مبهم و غیر قابل پیش بینی بوده و یا والدین مهارت عملکردی لازم را نداشته باشند، نیازمند استفاده از مهارت حل مسئله هستند. این موضوعات را تمام والدین در طول تربیت کودکان خود تجربه می‌کنند.

 

راه‌حل مسئله یک پاسخ مقابله‌ای است یعنی وقتی والدین به حل مسائل مرتبط با فرزندان می‌پردازند نوعی مقابله انجام می‌دهند. این مقابله می‌تواند موثر یا غیر موثر باشد. زمانی پاسخ مقابله‌ای موثر است که ...

متن کامل

از دیدگاه شما بهترین زمان برای جدا کردن اتاق خواب کودک کدام گزینه است؟

1-      بعد از 4 ماهگی

2-      بعد از 2 سالگی

3-      بعد از 5 سالگی

عدد گزینه مورد نظر خود را، تا پایان دی ماه به سامانه پیام کوتاه دنیای کودک به شماره 30007650002505 ارسال کنید.

نسخه چاپی

مداد رنگی  

در طول چندین سال فعالیت دنیای کودک همیشه از طرف خانواده‌ها با این سوال مواجه بودیم که آیا شما کلاس‌های روانشناسی برگزار می‌کنید؟ و در توضیح درخواست‌های خود، نیافتن راه‌کار مناسب در برخورد با فرزندانشان را عنوان می‌کردند و این‌که گاهی به روش‌های تربیتی خود شک می‌کنند. نمی‌دانند آیا برخورد آن‌ها با فرزندانشان درست است یا نه؟ کدام روش برخورد صحیح است؟ آیا در برابر خواسته‌های فرزند خود مقاومت کنند یا نه؟ آیا با اولین گریه نوزاد، او را در آغوش بگیرند یا نه؟ و این‌که آیا با این کار، او بد عادت می‌شود یا نه؟ و ... .  

یکی از دغدغه‌های ما کم کردن بخشی از نگرانی‌های پدر و مادرها هست. در همین رابطه، موضوع را با آقای دکتر سعید اکبری حقیقت در میان گذاشتیم تا راهی برای پاسخ به درخواست خانواده‌ها پیدا کنیم. نگرانی‌های کسانی را که با ما صحبت کرده بودند را با ایشان در میان گذاشتیم. در این تبادل نظر قرار بر این شد تا دوره‌های آموزشی ارتقاء روابط والدی –  فرزندی برگزار شود تا علاقمندانی که به دنبال یافتن روش‌های صحیح فرزند پروری هستند با حضور در این دوره‌های آموزشی از نگرانی‌های خود کم کرده و پاسخی به سوالات خود داده باشند. 

زحمت این دوره‌های آموزشی را به آقای دکتر اکبری دادیم و از ایشان درخواست کردیم اطلاعاتی در مورد این دوره‌ها برای علاقمندان داده تا از محتوای این دوره‌ها شناخت بیشتری پیدا کنند. وی توضیحاتی در این رابطه داده‌اند که در صفحه بعدی با عنوان دوره آموزشی ارتقاء روابط والدی – فرزندی به چاپ رسیده است. امیدواریم تشکیل این دوره‌های آموزشی قدمی برای کم کردن دغدغه خانواده‌هایی باشد که دوست دارند آینده فرزندانشان پربار باشد. در پایان مجموعه دنیای کودک برای این همکاری از آقای دکتر اکبری صمیمانه تشکر و قدرانی می‌کند.

نکاتی کوچک برای مراقبت بهتر از کودک

دکتر نسرین براهنی  متخصص کودکان و نوزادان

تعویض پوشک 

انتخاب نوع پوشک به خود شما بستگی دارد. برخی والدین پوشک‌های یک بار مصرف و برخی دیگر پارچه‌های حوله‌ای را ترجیح می‌دهند. تصمیم شما هر چه که باشد، رعایت بهداشت اهمیت فراوانی دارد. حتما قبل و بعد از تعویض پوشک دست‌های خود را بشوئید.  

در هفته‌های اول تولد برای تمیز کردن محل پوشک از پنبه و آب جوشیده ولرم استفاده کنید. پوست نوزاد شما به حدی حساس است که ممکن است حتی ضعیف‌ترین تمیزکننده‌ها نیز باعث تحریک پوست وی شوند. (در صورتی که از کهنه‌های پارچه‌ای استفاده می‌کنید، اطمینان حاصل کنید که پودر شستشوی بکار رفته کاملا آبکشی شود چرا که بقایای پودر نیز می‌تواند موجب التهاب پوست ظریف نوزادتان شود.) هنگامی که بیرون از خانه و یا در مسافرت هستید از کرم‌های تمیزکننده ملایم همراه با پنبه استفاده کنید.  

برخی توصیه می‌کنند که...

متن کامل

نسخه چاپی

نه یعنی نه  

دکتر سعید اکبری حقیقت

روان پزشک -   روان درمانگر  

در نوشتار قبل، مهارت استفاده ماهرانه و توانمندانه از دانش و اطلاعات، تعریف شد و مروری بر مهارت تفکر نقاد داشتیم. تلاشمان بر آن است تا در نوشته‌های بعدی نگرشی بر مهارت‌های مختلف که برخورداری از آنان موجب افزایش توانمندی و کارآمدی تعامل با فرزندان خواهد شد، داشته باشیم.  

به گذشته برگردیم و نگاهی به نحوه تربیت والدین خود داشته باشیم. در مورد روش‌های تربیتی آنان چه نظری دارید؟ چه نکات کارآمدی در روش‌های تربیتی آنان به چشم می‌خورد؟ آیا در مقایسه روش‌های تربیتی آنان با والدین امروزی به موضوع قاطعیت توجه کرده‌اید؟ شما تا چه حدی با کودک خود قاطعانه برخورد  می‌کنید و قاطعیت از نقطه نظر شما چیست؟  

در مقوله قاطعیت آنچه که عیان است اول اینکه امروزه جایش خالی است و دوم آنکه خودش نیست. قاطعیت را والدین برخورد تند با کودکان خود می‌دانند. داد و بیداد کردن، بد و بیراه گفتن، زدن و تنبیه کردن، کودک را از نیازهایش محروم کردن و ... . حال آن‌که این رفتار، پرخاشگری است و به عبارتی دیگر کودک آزاری است نه قاطعیت. قاطعیت نه گفتن است. سر حرف خود ایستادن است. جدی بودن است ولی نه با تندی و پرخاش. در کل قاطعیت عبارت است از "نه یعنی نه".  

تعریف حد و مرزها و اعمال قاطعیت و رعایت آن موضوعی است که از همان سال اول زندگی باید مورد توجه والدین قرار گیرد. چرا که اگر این مقوله در سنین پیش دبستانی مورد توجه قرار نگیرد، در سنین بالاتر زمینه‌ساز تعارض بین والدین و فرزندان خواهد بود. نه گفتن در مقابل نوجوان بسیار سخت‌تر از دوره کودکی بوده و اگر نوجوانی از سنین کودکی با قاطعیت والدین آشنا نباشد، در این سنین انعطاف پذیری لازم در مقابل این موضوع را نخواهد داشت. متاسفانه والدین در سنین اواخر دبستان و نوجوانی اقدام به اعمال قاطعیت می‌کنند که موجب ایجاد تنش و تعارض در روابط با نوجوانان شده و منجر به بروز رفتارهای مقابله‌ای و لجبازانه می‌شود.

  روش کارآمد فرزندپروری امروزه تحت عنوان مقتدرانه- دوسویه معرفی می‌شود. یعنی روش تربیتی باید به گونه‌ای باشد که کودک در عین احساس با ارزش بودن، پذیرفته شدن و مورد احترام بودن، حد و مرزهایی در عملکرد و انتظارات خود داشته باشد. به عبارتی کودک آزاد نیست تا هر آن گونه که می‌خواهد رفتار کند و هر آن چه را که می‌خواهد مهیا گردد. حد و مرز و حدود و قوانینی بر زندگی حاکم است و کودک باید این را بیاموزد. چرا که اگر این‌گونه پرورش نیابد در دوره‌ی نوجوانی ممکن است از والدین خود در به دست آوردن چیزهایی که می‌خواهد مهارت پیدا می‌کند، دیگران را در خدمت خود دانسته و انتظار دارد که کلیه‌ی آرزوها و انتظاراتش بدون هیچ قید و شرطی برآورده شود، از مسئولیت فرار کرده، پشتکار نداشته و در مواجهه با سختی‌ها  بی‌ثبات خواهد شد وتبدیل به فردی منفعل و کسل با فقدان علایق کافی و عدم فعالیت‌ های موثر می گردد.  

از جمله مشکلاتی که در اعمال قاطعیت در والدین دیده می‌شود، عدم پیگیری و استمرار برخورد قاطعانه است. والدین اقدام به اعمال برخورد قاطعانه کرده ولی در مقابل واکنش‌های کودک قادر به تداوم برخورد خود نمی‌باشد. وقتی کودک درخواستی دارد و از طرف والدین با مانع مواجه می‌گردد در جهت رسیدن به خواسته خود واکنش‌هایی بروز می‌دهد، شروع به گریه و داد و فریاد می‌کند، کتک می‌زند، فحاشی می‌کند و ... . والدین برای اتمام این واکنش‌ها یا جلوگیری از آن و یا به جهت بی‌حوصلگی و خستگی خود، خواسته کودک را برآورده می‌کنند. یعنی بعد از ابراز برخورد قاطعانه اولیه تسلیم خواسته کودک می‌شوند. این تقویت مثبت رفتار کودک است و کودک می‌آموزد تا چگونه بروز این واکنش‌ها و چانه زدن در روابط خود با والدین سود ببرد. اگر والدین اصرار به نه گفتن خود داشته باشند و در مقابل واکنش‌های کودک تسلیم نشده و نسبت به این واکنش‌ها بی‌اعتنا باشند، کودکان معنی نه گفتن را خواهند آموخت. آشنایی کودک با برخورد قاطعانه والدین موجب ثبات رفتاری و پیش بینی رفتار والدین و عدم تقویت رفتارهای ناکارآمد خواهد شد. 

البته لازم به ذکر است که خانه محیط خشک و بسته‌ای نیست تا کودک در قبال هر چیزی از والدین خود نه بشنود. ابراز قاطعیت در حیطه‌های خاص خود اعمال می‌شود و اگر به روش متداول برخورد با فرزندان تبدیل شود و آنان در قبال هر کار و خواسته‌ای نه بشنوند، این نوع برخورد، تربیت مستبدانه محسوب می‌شود که از روش های ناکارآمد فرزندپروری است.  

پایان سخن آن‌که عدم ابراز قاطعیت از سنین پایین، ممکن است پیامدهای قابل تاملی در سنین نوجوانی داشته باشد. پس به یاد داشته باشیم که در موارد لزوم قاطع برخورد کنیم یعنی کودک بیاموزد نه یعنی نه و با هیچ ترفندی نمی‌تواند از حدود و مرزها فراتر رود.

 دوره آموزشی ارتقاء روابط والدی – فرزندی

Child – Parent Relationship Treatment (CPRT)  

همانگونه كه مستحضريد فرآيند پرورش و تربيت فرزندان، روندي پويا و آگاهانه است و كسب هر چه بيشتر اطلاعات در اين زمينه و يادگيري مهارت‌هاي فرزند پروري نقش عمده‌اي در ارتقاء كيفيت روابط والد – فرزند داشته و شالوده سلامت رواني كودكان در دوران نوجواني وبزرگسالي است.  

سلامت فعلی فرزند شما و تضمین سلامت آتی وی نه تنها در تامین و پرورش سلامت جسمی، بلکه در ابعاد فراگیرتری در گرو ارتقاء سلامت روانی اوست. سلامت روانی در تعریف امروزی و مدرن خود تنها به معنای نداشتن بیماری نیست. هدف از سلامت روانی کسب توانمندی‌های لازم جهت چالش با ضروریات زندگی روزمره و مقابله با بحران‌ها و احساس خرسندی و رضایتمندی از زندگی است.   

در این راستا اولین قدم در روند تربیت کودکان آشنایی با خصوصیات رشدی کودکان در سنین مختلف و یادگیری اصول کارآمد فرزندپروری است. این امر مستلزم داشتن انگیزه کافی، ارتقاء دانش و اطلاعات، و از همه مهم‌تر کسب مهارت‌ها است. هدف از برگزاری دوره‌ی ارتقاء روابط والدی – فرزندی (CPRT)، آشنایی هر چه بیشتر با اصول برقراری ارتباط با کودکان و نحوه مدیریت و تعامل با آنان در شرایط مختلف می‌باشد. در این دوره سعی بر آن است تا:

  -           با سبک‌های مختلف فرزند پروری آشنا شوید.

  -           قانون‌مندی، مسئولیت‌پذیری و سایر اصول اجتماعی را به کودکان خود بیاموزید.

  -           تکنیک‌های رفتاری را در جهت تغییر رفتار کودکان فرابگیرید.

  -           با نحوه دستور دادن به آنان آشنا شوید. 

-           چگونگی تنبیه و توبیخ آنان را فرا بگیرید. 

-           با اصول بازی و سرگرمی با کودکان آشنا شوید. 

-           نحوه مدیریت بدرفتاری و قشقرق کودک را یاد بگیرید.

  -           با چگونگی تحسین و پاداش کودکان آشنا شوید.

  -           مهارت‌های ارتباطی را فرا بگیرید.  

-           و سایر موضوعات مهم دیگر  

 والدین مسئول مراقبت، آموزش و تربیت کودکان خود هستند. نه تنها به عنوان الگو و عوامل تغییر دهنده رفتاری عمل کرده، بلکه فرزندان خود را برای جایگزینی در اجتماع و فرهنگی بزرگ‌تر مهیا می‌سازند. ماهیت آموزشی والدین ضرورتا یک رویکرد رفتاری است، چرا که موجودات اجتماعی رفتارها و اعمال و واکنش‌های همدیگر را شکل می‌دهند. هر چه بیشتر والدین با اصول نظام‌مند رفتاری آشنا شده و آنها را به کار گیرند، به گونه موثرتری، عملکرد آنها موجب تغییر در رفتار کودکان خواهند شد. اگر ما خواهان تغییر رفتار کودکان خود هستیم، تغییر رفتار افرادی که در زندگی کودک حضور دارند، ضروری خواهد بود. شکی وجود ندارد که والدین مهم‌ترین عوامل اجتماعی و با نفوذ‌ترین نیروی محیطی موثر برفرزندان خود هستند. آموزش والدین یک رویکرد مداخله‌ای ارزشمندی است که نه تنها بر رفتار کودکان، بلکه در رفتار خود والدین نیز اثر گذار خواهد بود.

   با احترام -    دکتر سعید اکبری حقیقت 

روان پزشک -   روان درمانگر

با وجود اینکه به نظر بسیاری از متخصصان استفاده از تلفن همراه ارتباطی با ابتلا به سرطان ندارد، هنوز هم ابهامات زیادی در مورد خطرات استفاده از این وسیله برای کودکان وجود دارد.

تحقیقات در مورد ارتباط بیماری سرطان و استفاده از تلفن همراه با مشکلاتی همراه است. ابتلا به سرطان معمولا مدت زیادی حدود چند ده سال طول می کشد و هنوز زمان زیادی از استفاده عمومی از این وسیله نمی گذرد.

با این وجود، بیشتر دانشمندان در مورد این که اگر استفاده از این وسیله خطرناک باشد، خطر آن برای کودکان بیشتر است اتفاق نظر دارند.

دکتر آنی ساسکو از موسسه سلامت عمومی، اپیدمولوژی و توسعه بردو می گوید: "اگر عمق نفوذ امواج الکترو مغناطیس به مغز برابر ۴ سانتیمتر باشد، در بزرگسالان به منطقه گیجگاهی (Temporal lobe) خواهد رسید که وظایف چندانی بر عهده ندارد اما در کودکان این میزان نفوذ مناطق مرکزی‌تر مغز را تحت تاثیر قرار خواهد داد."

او ادامه می دهد: "علاوه بر این جمجمه کودکان نازک‌تر است و کمتر می تواند نقش حفاظتی داشته باشد و میزان آب موجود در مغز آن ها نیز بیشتر است و می توان گفت دلایل زیادی وجود دارد که نشان می دهد میزان جذب اشعه در کودکان بیشتر است."

'احتمالا سرطانزا'

پس از گذشت ۲۰ سال از ظهور تلفن همراه، بسیاری از متخصصان معتقدند که استفاده از آن خطری ندارد

یک تحقیق اروپایی که به تازگی در ژورنال موسسه ملی سرطان آمریکا منتشر شده به این نتیجه رسیده که احتمال ابتلا در کودکانی که از تلفن همراه استفاده می کنند، نسبت به کودکانی که از این وسیله استفاده نمی کنند افزایش نمی یابد.

منتقدان این نظریه می گویند که تحقیقات در یک دوره زمانی کوتاه مدت انجام شده است و اطلاعات مورد استناد هم تاریخ گذشته هستند.

آژانس بین المللی تحقیقات سرطان (IARC)به تازگی تلفن های همراه را دسته بندی مجدد کرده است.

این موسسه وابسته به سازمان ملل در ارائه دلائل کافی برای نشان دادن اینکه تلفن های همراه قطعا در ابتلا به سرطان موثر هستند ناتوان بوده؛ اما در عوض تلفن همراه را "احتمالا سرطانزا" طبقه بندی کرده است.

این طبقه بندی مجدد پس از برگزاری نشست دانشمندان متخصص این زمینه در مقر اصلی موسسه در شهر لیون انجام شد.

آنها اطلاعات به دست آمده از آزمایشاتی که روی حیوانات انجام شده را به همراه نتایج طولانی ترین تحقیق انجام شده روی مبتلایان به سرطان مغز مورد بررسی قرار دادند.

دکتر کورت استریف از موسسه IARC می گوید: "از مطالعه سرطان در انسان شواهدی قوی به دست آمده که نشاندهنده ارتباط احتمالی استفاده از تلفن همراه و ابتلا به برخی از انواع سرطان مغز است."

هنوز هم ابهامات زیادی در مورد خطرات استفاده از این وسیله برای کودکان وجود دارد

موسسه GSMA که از منافع صنایع تلفن همراه دفاع می کند در مورد نتایج این تحقیقات می گوید:" طبقه بندی IARC خطر را محتمل، اما بعید می داند."

GSMA نگرانی برخی از استفاده کنندگان تلفن همراه را تائید می کند و می گوید استانداردهای ایمنی فعلی معتبر خواهند ماند؛ اما در عین حال لازم است تا تحقیقات بیشتری انجام شود.

توصیه های ایمنی

برخی از دانشمندان معتقدند که طبقه بندی IARC در مورد ارتباط احتمالی استفاده از تلفن همراه و ابتلا به سرطان خیلی دقیق نیست.

دکتر آنی ساسکو می گوید: "من فکر می کنم که تلفن همراه خطر ابتلا به تومور مغزی را افزایش می دهد و دلایل قوی هم موجود است که نشان می دهد احتمال ابتلای افرادی که برای مدت بیش از ۱۰ سال از این وسیله استفاده کرده اند، به لیگوما که نوعی تومور مغزی است افزایش می یابد."

اینکه والدین می توانند به فرزندانشان تلفن همراه بدهند و هنگامی که آنها در این دنیای پر خطر بیرون از خانه هستند از آن ها خبر بگیرند حسن بزرگی است؛ اما اگر این وسیله خود به عامل خطر تبدیل شود باید برای مقابله با آن هوشیار بود.

دکتر استریف می گوید:"می توان گفت که بدترین حالت استفاده از تلفن همراه هنگام مکالمه صوتی و وقتی است که گوشی به گوش یا مغز نزدیک است. بنابراین به عنوان مثال می توان استفاده از تجهیزات هندز فری (Hands free) را پیشنهاد کرد."

او اضافه می کند:" شواهدی هم مبنی بر دو برابر شدن این اثر در کودکان وجود دارد. بنابراین شاید عاقلانه باشد که استفاده کودکان از این وسیله را محدود کنیم و اقدام عملی را جدی بگیریم."

با توجه به نتایج این تحقیقات، برخی معتقدند که دولت ها و مسوولان سلامت و بهداشت باید مردم را به استفاده از پیامک به جای مکالمه، ترجیح استفاده از تلفن ثابت و استفاده از هندز فری ترغیب کنند.

اینکه والدین می توانند به فرزندانشان تلفن همراه بدهند و هنگامی که آنها در این دنیای پر خطر بیرون از خانه هستند از آن ها خبر بگیرند حسن بزرگی است

الیزابت رافیننگو از گروه"زنان اروپایی در خدمت آینده همگانی" معتقد است تلفن همراه احتمالا سرطانزا است و لازم است تا دستور العمل های ایمنی در مورد آن وضع شود.

او می گوید:"دانشمندان می گویند که تلفن همراه برای کودکان خطرناک است و IARC هم طبقه بندی جدیدی انجام داده است. ما انتظار داریم توصیه هایی در این زمینه انجام شود ولی هنوز این اتفاق نیافتاده است. ما فکر می کنیم خطر جدیدی برای سلامت مردم در حال ظهور است و نباید ۳۰-۴۰ سال دیگر صبر کنیم تا با نتیجه آن روبرو شویم."

به هر حال پس از گذشت ۲۰ سال از ظهور تلفن همراه، بسیاری از متخصصان معتقدند که خطری در این مورد وجود ندارد؛ سازمان ملل اعلام می کند که احتمال خطر وجود دارد و دیگرانی هم هستند که اعتقاد دارند این وسیله حتما مشکل آفرین است.

تصمیم گیری در مورد جدی گرفتن این موضوع و اطمینان از اینکه نسل آینده در صورت درستی پیش بینی های بدبینانه ما را ملامت نخواهند کرد، یا بی اعتنایی به این هشدارها، به نظر شخصی افراد بر می گردد.

منبع: http://www.bbc.co.uk/persian

با داشتن آیین‌های مختلف کشورمان، برگزاری جشن‌ها و مراسم‌های دیگر کشورها که از لحاظ فرهنگی هیچ شباهتی با ما ندارند می‌تواند صدمات جبران ناپذیری را بر پیکر فرهنگ و آداب رسوم جامعه وارد کند. با توجه به این‌که کودکان دنبال سرگرمی‌های کودکانه خود هستند و به محتوای آنچه که آنان را سرگرم می‌کند دقت نمی‌کنند؛ والدین نمی‌توانند بدون در نظر گرفتن پیامدهای مراسم‌هایی که برای کودکان خود برگزار می‌کنند به آینده کشور و کودک خود ضربه بزنند. آگاه کردن این قشر از جامعه که به هر دلیلی که اقدام به برگزاری چنین مراسم‌هایی می‌کنند وظیفه تک‌تک آهاد جامعه است.

با توجه به این‌که ما مسئول رفتارهای جامعه خود هستیم نظر شما در این رابطه چیست؟

1-         برگزاری چنین مراسم‌هایی برای کودکان مشکلی ندارد.
2-         خانواده‌ها نباید جشن‌های بیگانگان را برای کودکان خود ترویج کنند.

 

عدد گزینه مورد نظر خود را، تا پایان آذر ماه به سامانه پیام کوتاه دنیای کودک به شماره 30007650002505 ارسال کنید.

---

نسخه چاپی

---

 

مداد رنگی

تکرار و گرامیداشت مراسم‌های مختلف باعث نهادینه شدن آن‌ها در جامعه می‌شود. هر ملت و منطقه‌ای با توجه به تاریخ و پیشینه‌شان دارای مراسم‌های ویژه خود هستند؛ با نگاهی اجمالی به ریشه‌های شکل‌گیری این نوع مراسم‌ها درمی‌یابیم که حوادث اجتماعیِ اتفاق افتاده در زمان‌های قدیم باعث شده آیین‌های مختلف شکل بگیرند که نمود آن‌ها در مراسم‌های مذهبی، در قالب عزاداری‌ها و اعیاد مذهبی و در موضوعات اجتماعی در قالب رقص و ورزش‌های باستانی و حتی تئاتر می‌بینیم. اجرا و دیدن مراسم‌های متعلق به اهالی آن جامعه برای مردم آن منطقه خاطره‌انگیز است، زیرا اتفاقات رخ داده به نوعی با رفتارهای اجتماعی مردم آن منطقه عجین شده و حرکت‌هایی که در آن‌ها رخ می‌دهد به هیچ وجه برای آنها بیگانه نیست. برای نمونه ممکن است مراسم جنگ گوجه فرنگی در اسپانیا یا مراسم‌های مذهبی در آسیای شرقی و... از نگاه ما عجیب باشند اما برای مردم آن مناطق طبیعی و زیبا است.  تبلیغات و اطلاع رسانی در بعضی از این مراسم‌ها باعث شده ساکنان دیگر کشورها نیز برای دیدن این گونه رخدادها به آن مناطق سفر کنند؛ اما این باعث اجرا شدن آن مراسم در کشورهای دیگر نمی‌شود.
ماه گذشته شاهد اجرای بعضی از مراسم‌ها برای کودکان بودیم که هیچ ارتباطی با ما و آداب و رسوم ما نداشت. این‌که می‌خواهیم برای فرزندان‌خود محیط شاد و سرگرم کننده‌ای بوجود بیاوریم کار خوب و پسندیده‌ای است اما به چه قیمتی!؟ با سوال‌های بی‌پاسخ در ذهن کودکان چه باید کرد؟ کودک ما این مراسم‌ها را با کدامین رفتارهای اجتماعی خود معادل‌سازی خواهد کرد؟ در کجای ریشه‌های تاریخی ما، دلیلی برای وجود این‌گونه مراسم‌ها خواهد یافت؟ اگر در آیین خودمان کمبودی در مراسم‌های مختلف داشتیم اجرای این نوع از برنامه‌ها قابل توجیه بود اما زمانی که گذشته ما مملو از مراسم‌های شاد و مفرح است و می‌توانیم حتی آن مراسم‌هایی را که گَرد فراموشی بر روی آن‌ها نشسته را احیا کنیم چه لزومی دارد سراغ آداب و رسومی برویم که هیچ وجه اشتراکی بین ما و آن‌ها وجود ندارد. چرا می‌خواهیم خودمان را به دست خودمان از درون تهی کنیم آیا وقت آن نرسیده به خود آییم و آنچه بر سر سنت‌های خود آورده‌ایم را در جایی متوقف کنیم؟ ریشه‌های ما همان آداب و رسوم به جا مانده از گذشتگان است با کارهایی از این دست که اخیرا اتفاق افتاده کودکان را از ریشه‌های خود دور و جدا می‌کنیم و بویژه آن‌که برای کودکان این اتفاق می‌افتد. در دوره‌ای که باید آنان را با گذشته و تاریخ خود آشنا کنیم برای آنان جشنی که هیچ نقطه اشتراکی با ما و باورهای ما ندارد را مهیا می‌کنیم.
بیائیم نقطه پایانی برای این گونه بدعت‌ها بگذاریم. هر کار و برنامه‌ای که خارج از چارچوب فرهنگی ما باشد و از ایرانی بودن ما دور باشد خواه غربی باشد یا شرقی، فریب رنگ و زیبایی آن را نخوریم و آن‌را به خورد کودکان بیگناه این آب خاک ندهیم. چرا برای مراسم بیگانگان این همه هزینه می‌کنیم اما هیچ تلاشی برای زنده نگه داشتن داشته‌های خود نمی‌کنیم؟ چرا همیشه تصور می‌کنیم مرغ همسایه غاز است؟

---

فقط از قافله عقب نمانیم و بس!

 

دکتر سعید اکبری حقیقت- روانپزشک و روان‌درمانگر

 

 

آیا تا کنون در مورد مهارت‌های فرزندپروری خود اندیشیده‌اید؟ مهارت به معنی استفاده ماهرانه و توانمندانه از دانش و اطلاعات است. در دهه‌های گذشته به دلیل ساده بودن زندگی اجتماعی و کارآمدی الگوپذیری از والدین، مهارت به سادگی آموخته می‌شد؛ ولی امروز آموزش مهارت‌های زندگی از جمله مهارت فرزندپروری به عنوان امر مهمی در سراسر جهان مورد توجه است. در عصر حاضر بسیاری از والدین از راه‌های تربیت فرزندان مطلع می‌باشند اما در عمل به چه میزانی موفق هستند؟

 

 یکی از مهارت‌های لازم در مقوله‌ فرزندپروری در زندگی اجتماعی پیچیده‌ی فعلی، مهارت تفکر نقاد است. نقد به معنی سؤال کردن و ارزیابی کردن است و انتقاد یعنی تحلیل کردن به منظور ایجاد درک بهتری از آنچه که انجام می‌شود. در مقوله‌ی فرزند‌پروری تفکر نقاد به معنی تحلیل و ارزیابی تعامل با ‌فرزندان و شیوه‌ی تربیتی آنان است.

 

تفکر انتقادی مستلزم استفاده از اطلاعات و توانایی‌ها به منظور مواجهه مؤثر با موقعیت‌های زندگی از جمله تربیت فرزندان است، زمانی که فرد نقادانه فکر می‌کند، منتظر نمی‌ماند که اتفاقی بیفتد، بلکه ...

متن کامل

---

نسخه چاپی

---

نکات کلیدی و کاربردی در تربیت کودک

 

سعید رنجی - روانشناس

 

همه‌ی پدر و مادرها آرزو دارند كه فرزندانی موفق و برجسته داشته باشند. اما اغلب آنها شیوه‌ی صحیح تربیت را آنگونه كه باید و شاید نمی‌دانند. در شرایطی كه راه و روش تربیت را نمی‌دانیم، اگر هیچ اقدامی نكنیم به تربیت فرزندان كمك بیشتری كرده‌ایم. اگر بتوانیم از تربیت ناشیانه خودداری کنیم، به بهتر تربیت شدن كودكان کمک موثرتری کرده‌ایم!

به قول "هلوسیوس" «كودكان، نادان به دنیا می‌آیند نه ابله، اما آنان به واسطه‌ی تربیت ما بزرگسالان به بلاهت كشانده می‌شوند»؛ و در حدیثی می‌خوانیم كه: كسی كه بدون بینش، اقدام به عملی نماید، مانند پوینده‌ای است كه هرقدر سریع‌تر حركت می‌كند از هدف دورتر می‌شود.

طبق بسیاری از نظریه‌های علمی، تربیت از زمان تشکیل نطفه آغاز می‌شود و کودک را به سمت بروز رفتارهای سازگارانه با محیط و اجتماع هدایت می‌کند در این میان روش‌های مختلفی و تعاریف متفاوتی از تربیت درست مطرح می‌شود.

كاش می‌دانستیم تربیت كردن، وابسته كردن نیست؛ مطیع كردن نیست؛ ...

متن کامل